Ανεκπλήρωτοι Έρωτες
Με αφορμή τη συζήτηση που είχαμε
με τη Μαργαρίτα Αρβανίτη κατά την παρουσίαση της ποιητικής της συλλογής «Ανεκπλήρωτοι
Έρωτες» και διαβάζοντας με προσοχή τα ποιήματά της θέλησα να κάνω μια δική μου
ανάλυση στο θέμα βασιζόμενη στην μέχρι τώρα εμπειρία μου. Θεωρώ ότι την αίγλη
και την αιωνιότητα που έχουν οι ανεκπλήρωτοι έρωτες την παίρνουν από τα εξής
στοιχεία: το ανέφικτο, το μακρινό, το απραγματοποίητο. Αυτά είναι που τους ντύνουν
με τον μανδύα της ιδανικότητας και γι’ αυτό μένουν βαθιά χαραγμένοι μέσα μας. Γιατί
το άγγιγμά τους είναι ανάλαφρο και φτάνει μέχρι την ψυχή μας.
Και μπορεί ανεκπλήρωτος έρωτας να
σημαίνει βίαια, απότομη και ανεπιθύμητη διακοπή μιας σχέσης, όπως είπε και η κ.
Αλίκη Οικονόμου-Γιωτάκου, αλλά σημασία για μας εκείνη τη στιγμή δεν έχει η
πραγματικότητα αλλά η εικόνα που έχουμε εμείς στο μυαλό μας φτιάξει. Η
εξιδανίκευση που γίνεται εκ των υστέρων σε αυτό που δεν έχουμε και επιθυμούμε
και μας ταλανίζει και μας καίει τα σωθικά.
Με όλα αυτά που λέω, δεν
υποστηρίζω φυσικά ότι οι ανεκπλήρωτοι έρωτες δεν πονάνε, ότι δεν ματώνουν την
ψυχή. Υποστηρίζω ότι μας κάνουν να υποφέρουμε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, γιατί
πάντα ό,τι δεν έχεις το θέλεις, πάντα ό,τι μας απαγορεύουν το επιζητούμε
περισσότερο, γιατί κατά βάθος μας αρέσει να ζούμε μέσα σε μια ιδεατή κατάσταση
πάρα στην πραγματικότητα.
Γι αυτό λοιπόν οι ανεκπλήρωτοι
έρωτες μένουν άφθαρτοι και ζουν στους αιώνες, γεμίζουν τα κενά της μίζερης ζωής
μας, εμπνέουν τα γραπτά μας, δίνουν τροφή για ονειροπολήσεις, μόνο και μόνο
επειδή είναι ανεκπλήρωτοι.
Ίσως αν γυρίζαμε το χρόνο πίσω
και ξαναζούσαμε εκείνες τις στιγμές και αφήναμε να ολοκληρωθούν εκείνοι οι έρωτες
να βλέπαμε ότι τίποτα τελικά δεν άξιζε από τον πόνο και τα δάκρυα που τους
ποτίσαμε, από τις θυσίες που κάναμε στον βωμό τους. Ήταν άραγε τόσο δυνατοί όσο
τους φανταζόμαστε ή η απουσία και το ανεκπλήρωτο τους έντυσε με τα όμορφα
χρώματα της αγάπης, και δεν μας άφησε να τον δούμε στις πραγματικές τους
διαστάσεις;
Κλέφτες έρωτες είναι οι
ανεκπλήρωτοι έρωτες γιατί κλέβουν τις εντυπώσεις και παίρνουν το μεγαλύτερο
μερίδιο της ψυχής μας χωρίς να το αξίζουν και χωρίς ποτέ να κινδυνεύουν να
φανεί η απάτη τους. Η απόσταση μεγεθύνει τις καταστάσεις, θεριεύει τα συναισθήματα,
γίνεται ένα παιχνίδι της φαντασίας μας.
Τέλος μη θέλοντας να
απομυθοποιήσω τα δικά μου παραμύθια, εμμένοντας στα φαντάσματα του παρελθόντος
δηλώνω λάτρης των Ανεκπλήρωτων Ερώτων και τους ευχαριστώ που ήρθαν στη ζωή μου
και τη γέμισαν με το όνειρο και την έμπνευση.
